Balkon to znacznie więcej niż widoczne na powierzchni płytki. Pod okładziną znajduje się kilka warstw, które razem odpowiadają za stabilność, szczelność i prawidłowe odprowadzanie wody. Jeśli jedna z nich zostanie wykonana nieprawidłowo, z czasem problemy mogą pojawić się również w pozostałych.
Płyta żelbetowa – podstawa całej konstrukcji
Podstawą balkonu jest żelbetowa płyta konstrukcyjna, czyli połączenie betonu i stalowego zbrojenia. Płyta musi być stabilna, pozbawiona poważnych uszkodzeń i odpowiednio zabezpieczona przed wodą. Istotny jest również spadek kierujący wodę od ściany budynku w stronę zewnętrznej krawędzi balkonu.
Najczęściej stosuje się spadek wynoszący około 1,5–2%. Jeśli go zabraknie, po opadach mogą powstawać zastoiska, które zwiększają obciążenie hydroizolacji i sprzyjają przedostawaniu się wilgoci pod okładzinę.
Niewielkie powierzchniowe ubytki można zwykle naprawić przy użyciu odpowiednich materiałów naprawczych. Głębokie pęknięcia, odsłonięte zbrojenie, znaczne ugięcia lub rozległe uszkodzenia betonu wymagają natomiast oceny specjalisty.
Hydroizolacja balkonu – warstwa, której nie widać, ale której nie można pominąć
Hydroizolacja odpowiada za ochronę konstrukcji przed wodą przedostającą się pod powierzchnię użytkową. Same płytki i fugi nie stanowią szczelnej bariery, dlatego pod nimi musi znaleźć się warstwa przeznaczona do zabezpieczenia balkonu przed wilgocią.
W zależności od systemu stosuje się m.in. elastyczne masy uszczelniające, folie w płynie lub inne rozwiązania hydroizolacyjne przeznaczone do zastosowań zewnętrznych. Dobór materiału powinien uwzględniać rodzaj podłoża, okładziny oraz sposób wykonania całej konstrukcji.
Jeżeli pod balkonem pojawiają się zacieki, a płytki zaczynają się odspajać, może to oznaczać problem z warstwami znajdującymi się pod okładziną. W takiej sytuacji sama wymiana fug lub płytek zwykle nie wystarczy – najpierw trzeba ustalić źródło wilgoci.
Profile okapowe – zakończenie systemu przy krawędzi
Woda spływająca po powierzchni balkonu musi zostać bezpiecznie odprowadzona poza jego obrys. Właśnie za to odpowiadają profile okapowe montowane przy zewnętrznej krawędzi.
Dobrze dobrany profil pomaga skierować wodę poza czoło płyty i ograniczyć jej spływanie po elewacji oraz podciekanie pod warstwy wykończeniowe. Musi jednak współpracować z hydroizolacją i pozostałymi elementami systemu.
Inny profil stosuje się przy płytkach klejonych, inny przy powierzchniach wentylowanych czy wykończeniach żywicznych, dlatego dobór krawędzi warto zaplanować jeszcze przed rozpoczęciem prac, a nie dopiero po ułożeniu posadzki.
Profile okapowe oraz pozostałe elementy potrzebne do wykonania systemu balkonowego można znaleźć w sklepie Balkony-tarasy24.pl.
Okładzina – najbardziej widoczna, ale nie najważniejsza warstwa
Dopiero na prawidłowo wykonanym podłożu, hydroizolacji i zabezpieczonej krawędzi można wykonać powierzchnię użytkową balkonu. Najczęściej stosuje się płytki przeznaczone do użytku zewnętrznego, ale możliwe są również inne rozwiązania, np. kamienny dywan czy systemy tarasowe.
Po czym poznać, że problem znajduje się głębiej niż w płytkach?
Nie każde pęknięcie fugi oznacza konieczność generalnego remontu. Są jednak objawy, które powinny skłonić do dokładniejszego sprawdzenia całej konstrukcji:
odspajanie się większej liczby płytek,
utrzymujące się zacieki na spodzie balkonu,
kruszenie lub odpadanie betonu,
ślady rdzy lub widoczne zbrojenie,
pęknięcia przy krawędziach,
trwałe zastoiska wody po opadach.
Dobry balkon jest więc układem współpracujących ze sobą elementów: stabilnej płyty konstrukcyjnej, właściwego spadku, szczelnej hydroizolacji, prawidłowo wykonanej krawędzi i odpowiednio zamontowanej okładziny. Płytki są tylko ostatnią, najbardziej widoczną warstwą. Jeśli pod nimi znajduje się nieszczelna izolacja albo źle wykonany spadek, nawet nowe wykończenie nie rozwiąże problemu na dłużej.
Polecamy