Elżbieta Delong (1951-2026) po ukończeniu II LO w Piotrkowie Trybunalskim studiowała Historię sztuki w Warszawie. Po studiach wróciła do rodzinnego Piotrkowa, gdzie podjęła pracę w Wojewódzkim Urzędzie Ochrony Zabytków. Następnie przez wiele lat jako muzealnik i opiekun zbiorów działu sztuki, związana była zawodowo z piotrkowskim Muzeum. Współtworzyła galerię portretu XIX wiecznego w zbiorach piotrkowskiego Muzeum. Dbała o właściwa prezentacje i konserwacje zbiorów. Przez dekady odpowiadała za organizację wystaw, inwentaryzację dzieł sztuki oraz upowszechnianie wiedzy o malarstwie klasycznym w ramach lekcji dla młodzieży oraz otwartych spotkań organizowanych dla dorosłych miłośników sztuki. Pasjonowała się zwłaszcza twórczością związanego z ziemią łódzką Henryka Siemiradzkiego.
Współpracowała także z innymi instytucjami kultury w regionie łódzkim chętnie dzieląc się zdobytą wiedzą i doświadczeniem. Była autorką licznych scenariuszy wystaw, kuratorem i komisarzem wystaw, a także autorką tekstów katalogów wystaw i folderów i wydawnictw muzealnych poświęconych malarstwu i sztuce sakralnej. Napisała m.in. opracowanie pt.: „Portret XVIII i XIX wieku w zbiorach Muzeum”, „Pasy kontuszowe i tkaniny buczackie w zbiorach muzeum piotrkowskiego”, „Najciekawsze nabytki w latach 1988-1994”. Publikowała w periodyku „Ochrona zabytków” i w „Spotkaniach z zabytkami”, dla którego przygotowała m.in. opracowanie poświęcone piotrkowskim Madonnom.
Przez lata czuwała nad przygotowaniem i przebiegiem prac komisji zakupu muzealiów, której była sekretarzem. Podtrzymywała przez to przyjazne kontakty z muzeami w Tomaszowie Mazowieckim, Opocznie, Radomsku czy Bełchatowie. z których młodszymi adeptami muzealnictwa dzieliła się chętnie doświadczeniem i wiedzą. Przez cały czas aktywności zawodowej prowadziła owocną współpracę z muzeami regionalnymi oraz dużymi muzeami w całej Polsce w tym min. Muzeami Narodowymi w Warszawie, Kielcach i Krakowie, Muzeum Łowiectwa w warszawskich Łazienkach, Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Jacka Malczewskiego w Radomiu, czy Muzeum Mazowieckim w Płocku.
Po przejściu na emeryturę jako ekspert z zakresu historii sztuki prowadziła prelekcje m.in. w ramach Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Piotrkowie, którego była członkiem. Zainicjowała cykl „Spotkań ze sztuką” prowadzony w ramach zajęć dla słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Regularnie uczestniczyła w spotkaniach Dyskusyjnego Klubu Książki i Dyskusyjnego Klubu Filmowego działającego w piotrkowskiej Mediatece 800. lecia.
Działała społecznie angażując się od początku w powstanie lokalnych struktur NSZZ „Solidarność”, którego aktywnym członkiem pozostawała nieprzerwanie przez 46 lat. W 1980 r. współtworzyła m.in. struktury międzyzakładowej komisji NSZZ „Solidarność” pracowników kultury. W 1989 r. na IV walnym zebraniu delegatów Regionu Piotrkowskiego wybrana została członkiem piętnastoosobowego Zarządu Regionu NSZZ „Solidarność”. Była osobą o wyrazistych przekonaniach światopoglądowych i ugruntowanych poglądach politycznych. Słynęła z bezkompromisowej postawy. Zawsze mówiła to, co myślała nie bojąc się nazywać rzeczy po imieniu. Chętnie uczestniczyła w rocznicowych spotkaniach opozycjonistów i uroczystościach patriotycznych. W 2025 r. z okazji 45. lecia powstania NSZZ „Solidarność” wyróżniona została medalem okolicznościowym przyznanym przez piotrkowski Zarząd Regionu. Wręczony został on podczas uroczystości zorganizowanych w piotrkowskim Muzeum. Wydarzeniu towarzyszył wernisaż wystawy pt.: „Tu rodziła się Solidarność”.
Elżbieta Delong zmarła po długiej chorobie 30 maja 2026 r. Przeżyła 75 lat. Msza święta żałobna odprawiona zostanie we wtorek 9 czerwca 2026 r. o godzinie 13.30. w kaplicy cmentarnej w Piotrkowie Trybunalskim. (PK)
Polecamy